Vandaag, tijdens een wekelijkse prestatie-gesprek bij een bedrijf, waar even stilgestaan wordt bij wat er gerealiseerd is de afgelopen week en wat de lering van de week was, is er even stilgestaan bij:

  • Wat voor cadeau hebben we de klanten kunnen geven dit jaar ?
  • Wat voor cadeau hebben we de wereld kunnen schenken dit jaar ?
  • Hoe kunnen we volgend jaar het nog leuker maken voor hen en voor ons ?

Onwennig in het begin. Het begon met de open deuren zoals altijd: “onze kwaliteit was prima”, “servicegraad en leverbetrouwbaarheid” zijn nog nooit zo hoog geweest, onze “Net Promoting Score” is gestegen.

Op zich prachtig. Cijfers die aangeven dat het beter gaat, de prestatie van de organisatie is flink verbeterd.

Maar dan de vraag: Wat heeft jouw team hiervoor gedaan? En jijzelf ?. Dat is ietwat moeilijker.

Aarzelend begonnen de teamleden van alles te noemen. Nieuwe producten gelanceerd, productiedoorlooptijden verlaagd, offertes op tijd gestuurd, snel gereageerd op klachten, gezorgd dat er geen tekorten waren, kwaliteitssysteem geïntroduceerd en noem maar op. Nadat we een tijdje hierover hebben gesproken was er duidelijk euforische trotsheid over alles wat dit jaar gepresteerd is. Jeetje, we hebben veel gedaan !!

Toen de vraag gesteld werd: En hebben we ervan genoten? Zullen we nog meer van dit alles doen ? Trad er weer een vreemd soort aarzeling in. Gek, dat had ik niet verwacht. Je zou een grote JAAA, verwachten na alle euforie over de resultaten. Ik had gehoopt dat iedereen al wilde plannen zou beginnen te maken en nog mooiere ambities zou schetsen. Maar nee, het team bleef over het afgelopen jaar praten, niet over het jaar dat komen zou.

Ik heb een aantal mensen gevraagd om te doen alsof ze de klant waren, en een aantal alsof ze een journalist waren die een artikel gingen schrijven over hun ervaringen met dit bedrijf. Ook dan weer de bekende kreten: ze leveren kwaliteit, op tijd, ze zijn vriendelijk, staan altijd klaar, beloofd is beloofd, etc. Fantastisch verhaal zou het worden, zo eentje dat je in een plaatselijk krantje kan plaatsen.

Nog een keer een vragenrondje dan. Wat heeft het voor jou als klant betekent dat dit team zo goed heeft gepresteerd, welk gevoel kreeg je erbij? Wat heeft het voor de maatschappij betekent, wat denken ze van ons nu? Ben je zelf gegroeid ?. Dat is even serieuze shit.

Verplaats je even in de andere en kijk dan naar ons bedrijf.

De echte waarde van het werk van het team kwam op tafel (met een beetje hulp). “We hebben onze klant geholpen om te doen wat zij wilden, zonder ergernissen” “Ik noem tegenwoordig graag de naam van onze klanten, ik ben trots op hen”. “We hebben de klant vrolijk gestemd en hij wil graag met ons verder samenwerken omdat we hem niet hebben laten vallen” “Veel stagiairs willen bij ons blijven werken” “Ons product is echt beter en bekender geworden, ik praat er tegenwoordig graag over in feestjes” “Ik voel me beter in het team, we doen veel meer samen”.

De mooiste vond ik “ik zou die klant willen zijn”.

Ik weet zeker dat na vandaag, de plannen die we nog moeten maken, beter zullen zijn dan dat we gisteren dachten. Wel moet ik aantekenen dat sommigen “het” nog niet zagen; werk aan de winkel. Maar al met al kreeg ik wel een fijn gevoel van deze sessie.

Met kerst plannen we onze maaltijd, de drank, de hapjes, de kersstukken, kaarsen, lampjes, kaarten en zo verder. Fijn als we bedenken dat we dit doen om samen te zijn, van elkaar gezelschap te genieten, liefde te delen, om te praten over de leuke en minder leuke dingen die we hebben meegemaakt en onze ambitie om van volgend jaar een mooi jaar te maken.

Fijne dagen allemaal.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s